Hedonisme is doel en gezondheid is winst.

We bespuiten nog altijd alles wat onze gezondheid zou kunnen bedreigen. We beschermen ons tegen die nare bacillen, totdat het niet meer werkt en we aan iets anders de pijp uit gaan. De zegeningen van asperientjes tegen de rest, bekopen we met darmzweren. Onze gezondheid en de zorg voor ons uiterlijk is ons echter alles waard. We genieten ervan en worden steeds mooier. Wellness, fitness and beauty.  Zonder gezondheid zondig je.

Economie is doel en gezondheid is winst.

Een gezonde samenleving begint bij gezonde burgers. Bacillen blijven bestaan. Pillen en spuiten tegen bacillen zullen altijd nodig zijn, daar hoef je geen marktuitbreiding van te verwachten.

Terug naar de tekentafel is terug naar de natuur. Biologisch voedsel biedt nieuwe perspectieven. Geen kunstmest en ook geen kunstmatige bevruchting voor een gezonde samenleving. Voorlopig zijn er nog genoeg ontwikkelingslanden, die smachten naar kunst. Ze kunnen onze kunstmest  niet betalen, maar als wij er minder van gebruiken, daalt de prijs vanzelf.

Onze economie verlangt innovatie.

Onderzoek en ontwikkeling brengen ons nieuwe middelen ter bevordering van onze gezondheid en kennis van het gevaar van de huidige middelen. Het houdt ons bezig en verschaft ons nieuwe exportproducten.


Hij ondersteun de economie tenminste ...

Volgens onze minister moeten onze babies aan de borst. Minstens 6 maanden. Een gezonde baby is een baby, die aan de borst gezoogd is. Let wel, in de minder ontwikkelde landen doet iedere moeder dat, zonder aandringen. Het levert echter niet veel op en wij hebben ze duidelijk gemaakt, dat zomaar willekeurig de borst geven, geen pas heeft. Onze overcomplete melkpoeder is moderner. Echt iets voor ontwikkelingslanden en goed voor onze export. Misschien niet gezonder, maar zelfs met een natte bloes kan moeder doorwerken. Moeders figuur gaat ook minder snel verloren, zij is een moderne en verstandige vrouw.

Alles voor een gezonde economie.

We bevruchten ons kunstmatig en moeten vóór, tijdens en na foliumzuur slikken. We moeten de baby aan de borst zogen en zijn verzorging aan de creche, de peuterspeelzaal, de kleuterschool en de basisschool inclusief naschoolse opvang, overlaten. Want we moeten werken en in het weekeinde netwerken. Niet thuis, maar uit. En diëten, want lekker eten is er niet bij. Het figuur eist ook bij onze vrouwen verzorging. We zorgen en verzorgen ons suf, alleen niet onze eigen kinderen. Die zijn er voor de economie.

Als we naar het politiebureau ge-sommeerd worden om ons bloedje van kind dat een smeris een smeris genoemd heeft, op te halen, riskeren wij een heropvoedingscursus wegens onverantwoordelijk ouderschap.

Ach, straks maar weer naar de fitness en daarna uitsnikken aan de borst.

Tags:

Comments

  • Almedina - 28 November 2012

    :  In summary, the law draws a disttnciion between suicide and assisted suicide. The latter is criminal, the former is not. The effect of the disttnciion is to prevent people like Sue Rodriguez from exercising the autonomy over their bodies available to other people. The disttnciion, to borrow the language of the Law Reform Commission of Canada, “is difficult to justify on grounds of logic alone”: Working Paper 28, Euthanasia, Aiding Suicide and Cessation of Treatment (1982), at p. 53. In short, it is arbitrary In contrast, voluntary euthanasia is considered a first-degree murder. The doctor kills the patient (at his request) by compassion to relieve his pain and suffering. There’s a violation of one of the most fundamental ethical and legal principles : the prohibition to kill a human being. Our democratic societies are based on the principle that no one can remove a person’s life. The end of the social contract is “the preservation of the contractors” and the protection of life has always founded the social fabric. We’ve abolished the death penalty in 1976 (and in 1981 in France) in response to the   broader public concerns about the taking of life by the state   (see United States v. Burns, [2001] 1 S.C.R. 283) ! Even if voluntary euthanasia (at the request of the patient) may, under certain circumstances, be justified ethically, we cannot ipso facto concluded that euthanasia should be legalized or decriminalized. The legalization or decriminalization of such an act requires that we take into account the social consequences of the legalization or decriminalization. The undeniable potential of abuse (especially for the weak and vulnerable who are unable to express their will) and the risk of erosion of the social ethos by the recognition of this practice are factors that must be taken into account. The risk of slippery slope from voluntary euthanasia (at the request of the competent patient) to non-voluntary euthanasia (without the consent of the incompetent patient) or involuntary (without regard to or against the consent of the competent patient) are real as confirmed by the Law Reform Commission of Canada which states :“There is, first of all, a real danger that the procedure developed to allow the death of those who are a burden to themselves may be gradually diverted from its original purpose and eventually used as well to eliminate those who are a burden to others or to society. There is also the constant danger that the subject’s consent to euthanasia may not really be a perfectly free and voluntary act .Eric Folot

Post A Comment





1.6482 // 51