WITBOI, HOE DE WEST WERD VERLOREN
In 1969 heeft WF Hermans een reis gemaakt langs “De laatste resten tropisch Nederland”.Deze reis begint in Suriname en gaat langs Curacao, Aruba, Bonaire, Sint Maarten en Saba en Sint Eustatius. Hermans, die altijd zo venijnig is, is heel mild over de verre gebiedsdelen.

Dit heeft Dylan van Eijkeren, de schrijver van “Witboi” (2006) geprikkeld en dat is een van de redenen dat hij in de voetsporen van Hermans deze reis heeft gemaakt.

Hoeveel van Nederland is er te zien in die overzeese gebiedsdelen?
Het boekje is makkelijk te lezen, de typeringen die hij van de eilanden en Suriname maakt zijn raak en zijn kritiek op de politiek is niet mals. Het boekje is nu erg actueel. Voor iedereen die op een makkelijke manier heel veel te weten wil komen over Suriname en de Antillen is dit  boekje een aanrader. Dylan
Dylan van Eijkeren, schrijver van ‘Witboi’

Van Eijkerens’ reis is een reis van onge-veer twee, drie weken geweest. Je zou dus kunnen zeggen dat zijn observaties wat oppervlakkig zijn, maar dat is niet zo. Net als bij ontmoetingen is het bij reizen zo dat de eerste indrukken het beste kloppen.

Antillianen en Surinamers lezen dit boek niet

Er zullen vast mensen zijn die zich aangesproken voelen: Wat zegt hij nou over mijn eiland! Maar ja, de Antillianen en Surinamers lezen dit boek niet. Het is door een Nederlander geschreven, met een Nederlandse kijk en zich richtend tot het Nederlandse publiek.
Vervolg ‘Witboi’

Dylan van Eijkeren schrijft dat er twee soorten Nederlanders op de Antillen en in Suriname wonen: de zwartgeldmensen: makelaars, tv- presentatoren, binnen-huisarchitecten enz. En de nep geëmi-greerden: Zij zien er mager en sjofel uit en zijn Nederland ontvlucht, maar omdat ze te dom zijn om echt te emigreren, zijn ze maar naar de Antillen gegaan: lekker makkelijk……

Tropische Nederlanders

Het leven van de tropische Nederlanders speelt zich geïsoleerd van de rest van de samenleving af, in een klein Nederlands kringetje. Ze geven geen kritiek op hun eiland, ze zullen nooit iets doen voor de gemeenschap waar ze in wonen. Jammer dat ie geen goede leraar heeft gesproken.

Jammer dat ie niets van Boeli van Leeuwen heeft gelezen.

De titel

De titel “Witboi” slaat trouwens op het zakje waspoeder dat van Eijkeren in Suriname heeft gekocht. Bij geen enkel vliegveld heeft iemand zich afgevraagd wat hij met die zak witte poeder van plan was.

Audio


Gesprek met de schrijver over Witboi te horen op:
http://surinaams.caribiana.nl/Cultuur/car20061106_witboi

Tags:

Comments

  • Rosaliek Vriens - 01 April 2009

    Beste Dylan,
    Van jouw boek Witboi heb ik genoten.
    Jouw stijl van schrijven lijkt erg ongedwongen. Daarin zit juist de kracht.
    Het is de manier van verwoorden die me erg aanspreekt.
    Als voorbereiding op een rondreis door Suriname heb ik diverse boeken gelezen. Jouw boek stak er kop en schouders boven uit.
    Ook laat je duidelijk de ontwikkeling zien, die met name Suriname na de onafhankelijkheid doormaakt. Je maakt het voor mij beeldend, hoe een natie moeizaam uit een diep dal opkrabbelt.
    In Hoogstraten had ik je Belgische reisboek willen kopen. Ik ga dit boek alsnog aanschaffen om het te lezen.
    De onderwerpen: de wanorde bij een visumaanvraag, de verlatenheid van Marienburg, de hitte in Paramaribo, de sfeer tijdens Srefidensi met J.P. zijn zeer beeldend beschreven.

  • I think this is among the most important information for me.
    And i’m glad reading your article. But want to remark on few general things, The website style is ideal, the articles is really excellent : D. Good job, cheers

  • domain - 23 October 2014

    whoah this blog is excellent i really like studying your posts.
    Keep up the great work! You recognize, a lot of persons are hunting round for
    this info, you could help them greatly.

Post A Comment





2.0083 // 51