Chuchubi ta bai leuw, riba su baranca.
Het Ritueel
Onze zeden en gewoonten beschouwen wij als ons onvervreemdbaar eigendom.
Soms worden ze overtuigingen en verheffen wij ze tot eisen en gunsten, die ons door hogere machten zijn geschonken.
Regels van gebruiken worden heilige wetten van religies.
Overtredingen zijn niet minder dan heiligschennis en halsmisdaden.
Wij zijn dan ook belast met wetshandhaving in naam van God.
Onze geloven zijn absoluut en verdragen geen ander.
Het gebeurt dat onze culturen zich met elkaar vermengen.
Wij tolereren en soms zelfs erkennen wij de waarden van vreemde gebruiken.
Wanneer wij onze gebruiken met elkaar verenigen, verliezen wij weinig en winnen wij veel.
Onze eigen geloven maken plaats voor een gezamenlijk beleven.
Wij vinden elkaar in het absolutisme van die ene waarde, die ons verbindt.
De bezetting en toeëigening van Amerika door Europeanen kan geen geweten bevredigen.
Echter, de samensmelting van gebruiken uit het noorden, midden en zuiden van Europa mag het compenseren:
Lichten in bomen in donkere tijden,
Sinterklaas met geschenken als blijk van liefde
en de kerststal met de belofte van vergiffenis voor onze zonden.
De enscenering waarin gezang, eten en drank ons het feest heeft gebracht
het ritueel, dat ons jaarlijks in broederschap verenigt.
Chuchubi wenst u een gelukkig Kerstfeest!